تبلیغات
سایبرچی - برنامه نود؛ پوشش فوتبالی به مواضع ضد فرهنگی
 
سایبرچی
سایبرچیم ، ولایت سربازیم آییخ آذربایجانا وبلاگ چیم !
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : اکبر قلیزاده
نویسندگان
نظرسنجی
میزان رسوخ فرامانسون ها در کشور تا چه حدی است ؟







آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

وقتی دقایق پایانی بازی پرسپولیس و استیل آذین، دستخوش آن اتفاقات تهوع آور و تلخ شد خیلی ساده می شد حدس زد که هیچکس به اندازه "عادل فردوسی پور" از این اتفاق خوشحال نشده است. حدسی که خیلی زود به تحقق پیوست و نشانه های ذوق زدگی موصوف در وجنات مجری در برنامه این هفته اش، کاملا هویدا بود.

اساسا به بیراهه نرفته ایم اگر مدعی شویم، برنامه فردوسی پور، زنده است به "حاشیه" و به نظر می رسد این ادعا نیز گزافه نیست که رابطه 90 و حاشیه در فوتبال این روزهای کشورمان، ارتباطی علی و معلولی است. جالب است بدانیم گاهی اوقات که فوتبال کشور از نظر حاشیه استثنائا دچار رکود می شود، فردوسی پور خوب می داند چه کند تا برنامه اش "هات" و پربیننده بماند. در این مواقع، "آرشیو" پر و پیمان صدا و سیما یک گنج ارزشمند برای فردوسی پور محسوب می شود. او با دقت می کاود و از میان حواشی درخور ایام ماضی فوتبال یکی را دستچین می کند و به این بهانه دعوایی جدید به راه می اندازد.

البته در موارد معدودی او در این میدان برنده نیست؛ همین چند وقت پیش بود که فردوسی پور در گفتگو با محمود یاوری خواست روی آنتن تلویزیونی از اختلافاتش با علی پروین سخن بگوید که البته یاوری با زیرکی خاصی دست فردوسی پور را خواند و به او گفت: "عادل جان در این قبر، مرده ای پیدا نمی کنی!"

ابزار مجری جسور برنامه نود، برای استفاده هرچه بهتر از این حاشیه ها نیز در نوع خود جالب است. "تحقیر" و "تمسخر"، مهمترین این ابزارها محسوب می شود. "90 درجه"، آشکارترین آیتم از برنامه نود است که از این دستمایه به بهترین شکل ممکن استفاده می کند و به صورت کاملا متهورانه ای همگان را از دم تیغ هجو و تمسخر می گذراند. دامنه این دست انداختن ها به فوتبالیستها و افراد دخیل در فوتبال محدود نمی شود و نود در سایه تساهل و چراغ سبزهای مکرر مسئولان صدا و سیما و شبکه سوم حتی به تمسخر غیرفوتبالی ها نیز می پردازد.

به عنوان نمونه در آخرین نود پخش شده از سیما، حتی فیلم "اخراجی ها" مورد تعریض و تمسخر قرار می گیرد و فردوسی پور در نریشن آیتم نود درجه با پی پروایی تمام، درباره خنده های دروازه بان پرسپولیس پس از اخطار بی مورد داور بازی، می گوید: "دیدند فیلم اخراجیها خنده دار نیست، اخطاریها را خلق کردند!"

او حتی حسین رضازاده را هم از هجویات خود که کاملا رنگ و بوی اتهام زنی دارد در امان نمی گذارد و درباره رییس فدراسیون شدن وی می گوید: "این اواخر دوپینگ و صحبت از دوپینگ خیلی مد شده و تازگی ها مثل اینکه هر کی دوپینگ کنه رئیس فدراسیونی چیزی میکننش"!؛ فردوسی پور حتی در یکی دیگر از بخشهای "نود درجه" درباره ممنوع المصاحبه شدن علی دایی در آن مقطع می گوید: "کمیته انضباطی دایی را ممنوع المصاحبه کرده است اما او اگر می خواهد مادام العمر محروم شود سری به همشهری اش [رضازاده] بزند!"[1]

دست بر قضا، "ورود به مسائل غیر فوتبالی" یکی از حربه های بسیار مهم فردوسی پور جهت تلقین آراء و افکار خاص غیرفوتبالی خود در پوشش مسائل فوتبالی به افکار عمومی است و او این کار را با تبحری شگرف انجام می دهد.

فردوسی پور تنها کسی است که در سایه آزادی بی قید و مرزی که از سوی مدیران سازمان صدا و سیما به او اهداء شده است، می تواند تصمیمات دولت منتخب ملت ایران را "شو" و "نمایش" بخواند و نمایندگان مجلس را سیاسی کار و "رای جمع کن" قلمداد نماید.

فردوسی پور تنها کسی است که با وقاحت تمام روی آنتن جمهوری اسلامی ایران می تواند از مهمان برنامه اش بپرسد که احیـانـا شمـا صـدای من را از تلویزیون و یا "ماهواره" می‌شنوید‌؟ و وقتی پاسخ مهمان تلفنی "ماهواره" است، مجری نورچشمی می خندد و صراحتا می گوید: "خوش به حالتون. پس مشکل پارازیت و نویز و این مسائل را ندارید"!

فردوسی پور تنها کسی است که در برنامه های متعددی از نود، می تواند صراحتا وارد مسائل امنیتی و انتظامی کشور شود و نیروی انتظامی را به خاطر انجام وظایف خود به دفعات مورد عتاب و سرزنش قرار دهد و بگوید: "امیدوارم نیروی انتظامی، حداقل در برخورد با مردم، چنین خشونتی[اشاره به برخورد ناجا با فریادشیران در جریان یکی از مسابقات لیگ] به خرج ندهد."

معلوم نیست عملکرد دولت و مجلس، پارازیت ماهواره ها، نحوه برخورد نیروی انتظامی، تبلیغ فیلم سینمایی "جدایی نادر از سیمین"، تمسخر فیلم "اخراجیها"، تمسخر تعطیلات اعلامی توسط دولت، مسئله دوپینگ در وزنه برداری، انتخابات آینده شوراها و مجلس شورای اسلامی، سفر استانی رییس جمهور به اردبیل، عرض سلام و ادب به سید حسن خمینی و... چه ارتباطی به یک گزارشگر فوتبالی و یک برنامه مختص به فوتبال می تواند داشته باشد؟! آیا 10-12 سال پیش که نود به عنوان یک برنامه "فوتبالی" راه اندازی شد، فردوسی پور گزینشهای لازم جهت ورود به مسائل سیاسی، امنیتی، اجتماعی و... را نیز طی کرده بود؟

یکی دیگر از ابزارهای مهم فردوسی پور در "هات کردن" هرچه بیشتر مولود تلویزیونی اش، عبور از خط قرمزهای اخلاقی و شرعی و نشان دادن صحنه های نامتعارف به خصوص به بهانه آیتم "دوربین 90" می باشد. صحنه های برهنه از بالاتنه بازیکنان و حتی تماشاگران و هواداران، نشان دادن مستمر صحنه های رقص و پایکوبی توسط بازیکنان و هواداران با پوشش عبارتی "حرکات موزون"، رسمیت دادن تلویحی به "روز ولنتاین" و قبح زدایی از این مناسبت انحرافی[2]، نشان دادن تصاویر برخی بازیکنان موفق کشورمان همراه با کراوات و... یکی از دهها نمونه استفاده فردوسی پور از این ابزار می باشد.

"اتهام پراکنی" و "مچ گیری"، دو ابزار کلیدی دیگر برنامه نود برای ایجاد حاشیه می باشد. چند نمونه از اتهام زنی های این برنامه را در سطور قبلی مرور نمودیم. در همین برنامه اخیر نود "عادل" فردوسی پور چشم به دوربین می دوزد و ادعا می کند علت جریمه های بالای اخیر کمیته انضباطی، تامین کردن قسط اول دستمزد کارلوس کی روش بوده است!

اینک پس از گذشت یک دهه از آغاز برنامه نود، فردوسی پور، آن قدر جایگاه خود را محکم و تضمین شده می بیند که با نهایت استفاده از انفعال متولیان رسانه ملی حتی خود سیما را نیز بارها تهدید نموده است. از جمله وقتی پخش شبکه3 وقت اضافه به او نمی دهد وی تعمدا برنامه اش را خیلی زودتر از موعد تمام می کند و در برنامه های دیگرش به خاطر آن که بازبینی آیتم های برنامه جنجالی اش قدری طول کشیده، متولیان را تهدید به قطع برنامه می کند و یا آنکه در همان برنامه نیش و کنایه هایش را روانه مدیران خود می کند.

"نود" یک نقطه سیاه بزرگ در کارنامه "عزت الله ضرغامی" محسوب می شود و سیاهی این نقطه از آن بابت است که طی این برنامه، رفتارهایی چون تمسخر، اتهام پراکنی، مچ گیری، اباحه گری، عصبانیت و... رسما به صورت هنجارهایی نه چندان نامطلوب به جامعه القاء شد و صدا و سیما در این مسئله خود به یک مهاجم فرهنگی بزرگ و خطرساز تبدیل شد.

با این اوصاف جالب است که برخی افراد جاهل، در حوزه های دیگر از جمله فرهنگ، سیاست، عملکرد مجلس و... نیز متقاضی "نود"ی مشابه هستند، غافل از آن که نود با ساختار کنونی اش صرفا به درد فردوسی پور می خورد و بس و کاملا عیان است که در دهه ای که نود روی آنتن سیمای ج.ا.ا بود نه تنها فوتبال ایران، پیشرفت چندانی نکرد و هر هفته نسبت به قبل دچار عقبگرد شد بلکه این برنامه تبدیل به سنگری برای زیر سوال بردن ارزشها، خط قرمزها، نظام ج.ا.ا و... شده است. همانگونه که بدل این برنامه در حوزه سینما نیز در حال دنبال کردن این رویه آن هم به صورت غلیظتری از نود می باشد.

ــــــــــــــــــــــــــــــپی نوشتــــــــــــــــــــ
 
[1]. اشاره به ادعای تقصیر رضازاده در محرومیت مادام العمری حسینی در وزنه برداری

[2]. فردوسی پور در حالی که تصاویر بوسه های خلعتبری بر صورت محسن ترکی را در مسابقه ای که یکشنبه(روز قبل از ولنتاین) برگزار شده نشان می داد می گوید: "انگار خلعتبری یک روز زودتر، محبتش گرفته است!"





نوع مطلب : تحلیل و بررسی، 
برچسب ها :